Małe jest piękne

Zobaczmy, jakie stopy zwrotu można było uzyskać na polskim rynku w najdłuższym, możliwym do porównań, okresie, tzn. od 28 marca 1995 roku, kiedy indeksy reprezentujące spółki o różnej kapitalizacji osiągnęły najniższe historyczne wartości WIG20 – 577,80 i sWIG80 (do marca 2007 roku Indeks WIRR) – 823,80 do 22 stycznia 2008 roku, kiedy obydwa indeksy warszawskiej giełdy osiągnęły lokalne minima (WIG20 – 2669,46 i sWIG80 – 12191,99). Stopy zwrotu w poszczególnych grupach spółek wyniosły: WIG20 + 362 proc. i sWIG80 +1379,97 proc.

Wprowadzona w późniejszym okresie publikacja wartości indeksu 40 spółek o średniej kapitalizacji – mWIG40 (do 16.03.2007 roku MIDWIG) stwarza możliwość porównania stóp zwrotu uzyskanych przez trzy różne indeksy. Od 8.10.1998 roku (lokalne minimum mWIG-u40 – 617,60 i WIG-u20 – 971,30, dla sWIG-u80 – 1198,10 wyznaczone 9 października) do 22.01.2008 roku, kiedy wszystkie trzy indeksy zakończyły falę gwałtownej zniżki: WIG20, sWIG80 – jw., mWIG40 – 2896,68, wyniki są następujące: WIG 20 +174,83 proc., mWIG40 +369,02 proc. i sWIG80 +901,76 proc.

Przedstawione wyniki wyraźnie pokazują atrakcyjność inwestycyjną spółek o mniejszej kapitalizacji. Obecność funduszy emerytalnych o mniejszych aktywach pozwala z jednej strony przyszłym emerytom wykorzystać ogromny potencjał wzrostu tego segmentu rynku, z drugiej zaś spółkom o mniejszej kapitalizacji zapewnia stabilny i długoterminowy akcjonariat. Fundusze emerytalne o mniejszych aktywach mają do spełnienia, na naturalnie rozwijającym się rynku, ważne zadania. Konsolidacja na rynku OFE stanowi zagrożenie dla ich realizacji. Planowane zmiany systemowych rozwiązań legislacyjnych powinny brać pod uwagę także ten aspekt.

Wojciech Olszewski
Autor jest dyrektorem departamentu inwestycji PTE POLSAT
Źródło: Gazeta Bankowa