Dziś w Warszawie zmarł Franciszek Starowieyski, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli polskiej szkoły plakatu – podało radio TOK FM. Miał 79 lat. Był znanym malarzem, rysownikiem, grafikiem, twĂłrcą plakatĂłw, scenografii teatralnej i telewizyjnej.

- Był osobowością bardzo witalną, tym trudniej zrozumieć tą śmierć. To był człowiek nie do zapomnienia – powiedział w TOK FM Wojciech Krukowski, dyrektor Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie. – Był nie tylko artystą, ale i kolekcjonerem, człowiekiem, ktĂłry doskonale łączył wiedzę o Ĺźyciu dawno minionym z tym, co wnosił teraz do Ĺźycia artystycznego współczesnej Polski – dodał.

- Zrobił dla sztuki bardzo wiele, wciąż szukał kontaktu, nie był typem „artysty z głową w chmurach”, był do tego postacią bardzo barwną – powiedział w TOK FM Janusz Rolicki, ktĂłry współpracował ze Starowieyskim z latach 70.

Franciszek Andrzej Bobola Biberstein-Starowieyski urodził się 8 lipca 1930 r. w Bratkówce koło Krosna na Podkarpaciu, w rodzinie szlacheckiej pieczętującej się herbem Biberstein. Studiował w Akademiach Sztuk Pięknych w Krakowie i Warszawie, u Wojciecha Weissa i Michała Byliny. Uprawiał rysunek, plakat (ponad 250 prac), malarstwo ścienne i scenografię. Wykształcił w malarstwie własny styl, charakteryzujący się m.in. rysunkową formą o kaligraficznej precyzji kreski.

Starowieyski zyskał popularność w latach 60. jako autor plakatów teatralnych i filmowych. Zajmował się także malarstwem, grafika użytkową, scenografią teatralną i telewizyjną. Jest twórcą tzw. Teatru Rysowania.

Wielokrotnie wystawiał w galeriach i muzeach w Polsce oraz Austrii, Belgii, Francji, Holandii, w Kanadzie, Szwajcarii, USA, we Włoszech i in. Jest laureatem wielu nagród, m.in.: Grand Prix na Biennale Sztuki Współczesnej w Sao Paulo (1973) oraz Grand Prix za plakat filmowy na festiwalu w Cannes (1974).

Źródło: gazeta.pl