Wysokość kapitału początkowego zależy przede wszystkim od wysokości zarobków. Do wyliczenia kapitału początkowego należy wybrać lata, w których wysokość zarobków jest najwyższa w porównaniu do przeciętnego wynagrodzenia w danych latach.

Osoby ubiegające się o ustalenie kapitału początkowego powinny wybierać do obliczenia jego wysokości najbardziej korzystne lata, kiedy najwięcej zarabiały.

Zaświadczenie od pracodawcy

Podstawowym dokumentem będącym podstawą do ustalenia wysokości kapitału początkowego jest Rp–7. Dokument ten jest wystawiany przez pracodawcę lub jego następcę prawnego. Prawo do wystawiania zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu ma pracodawca oraz jego następca prawny. Podstawą do jego wystawienia są posiadane kartoteki. Jeśli dokumentacja płacowa nie istnieje lub uległa zniszczeniu, to druk Rp–7 może być przygotowany na podstawie danych zawartych w aktach osobowych pracownika. W takim przypadku pod uwagę brana jest umowa o pracę, pisma o powołaniu, mianowaniu oraz w innych pismach określających wynagrodzenie danego pracownika. Pracodawca, wyliczając wysokość zarobków na podstawie dokumentacji zastępczej, może uwzględniać tylko te składniki wynagrodzenia, które przysługiwały pracownikowi bezwarunkowo w czasie trwania zatrudnienia. W takim przypadku uwzględniane jest wynagrodzenie zasadnicze oraz stałe dodatki określone kwotowo.

…i od następcy prawnego

W przypadku przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę, to właśnie na niego spadają prawa i obowiązki wynikające z dotychczasowych stosunków pracy. Natomiast jeśli nowy właściciel przejął tylko części zakładu pracy, odpowiada on za wszystkich pracowników, ale tylko z przejętej części zakładu. W praktyce to oznacza, że nowy pracodawca ma prawo do wystawienia zaświadczeń o wysokości zarobków na druku Rp-7. Zasada ta jednak ma zastosowanie do pracowników, z którymi rozwiązano stosunek pracy przed przekształceniem lub którzy pozostali i są nadal zatrudnieni w nieprzejętej części zakładu pracy, jeżeli zakład ten jest w dalszym ciągu placówką zatrudnienia i nie uległ likwidacji. Z tego powodu pracodawcą właściwym do wystawienia druku Rp-7 dla pracowników pozostałych w nieprzejętej części przedsiębiorstwa lub z którymi rozwiązano stosunek pracy przed przekształceniem jest ich dotychczasowy pracodawca.

Problemy może rodzić sytuacja, w której wysokość zarobków znajduje się na bezimiennych listach płac, z których część lub wszystkie z nich przekazano nowemu pracodawcy w związku z przejęciem części majątku. Jeżeli więc dotychczasowy zakład pracy przekazał dokumenty płacowe pracowników, z którymi rozwiązano stosunek pracy, zaświadczenie o wynagrodzeniu można wystawić na podstawie uwierzytelnionych kopii list płac, przy czym potwierdzenia powinien dokonać uprawniony do tego rodzaju czynności pracownik firmy, np. główny księgowy.

Wcześniej jednak trzeba zapytać ZUS, ile podpisów i pieczątek ma być na takim dokumencie, aby został on uznany przez organ rentowy jako wiarygodny.