Zmiany demograficzne i starzenie społeczeństw sprawiają, że dodatkowe systemy ubezpieczeń emerytalno-rentowych stają się popularnym sposobem zabezpieczenia godnych warunków życia na starość. Unia Europejska chce ustanowienia minimalnych wymagań dotyczących nabywania i zachowywania dodatkowych uprawnień emerytalno-rentowych dla tych obywateli, którzy pracują w różnych krajach.

- W Unii, co oczywiste, istnieją róşne systemy emerytalne. Nam chodzi o to, by pracownik nie był stratny, gdy kilka lat przepracuje np. w Wielkiej Brytanii i potem wraca do Polski, gdzie nabywa prawo świadczeń emerytalnych. Okres ten musi być wliczony do okresu pracy w Polsce, a zaliczenie go nie moĹźe być procesem zbyt skomplikowanym – mĂłwi eurodeputowana Genowefa Grabowska.

Problem dotyczy sporej liczby obywateli UE – zwykle tych najbardziej zaradnych, ktĂłrzy szukają lepszej pracy i płacy poza granicami. Według badania dotyczącego siły roboczej (Eurostat, Komisja Europejska), w ramach Unii aĹź 8,2 proc. ogółu zatrudnionych przeniosło się do innej pracy po upływie roku. Dania i Wielka Brytania znajdują się na czele listy ze wskaĹşnikiem 13 proc., zaś Szwecja i Grecja są na jej końcu z 5 proc. zarobkowych emigrantĂłw. 7,2 proc. obywateli UE zmienia co roku miejsce zamieszkania, z czego 15 proc. przypadkĂłw wiąże się ze zmianą pracy. – Projektowana dyrektywa dotyka waĹźnego problemy jakim jest wpływ zmiany pracy na prawo do pracowniczej emerytury uzupełniającej – mĂłwi Grabowska.

Mimo Ĺźe zasady róşnią się w zaleĹźności od kraju, okresy nabywania uprawnień – po zakończeniu, ktĂłrych członkowie systemu otrzymują nabyte uprawnienia – nie mogą przekraczać dwĂłch lat (przy załoĹźeniu, Ĺźe osiągnięto minimalny wiek wymagany do nabycia uprawnień, ktĂłry wynosi 21 lat). Ponadto okres oczekiwania, zanim pracownik będzie mĂłgł przystąpić do systemu emerytalno-rentowego, nie moĹźe przekraczać jednego roku (pod warunkiem osiągnięcia minimalnego wieku). Jeśli chodzi o prawa do przeniesienia uprawnień, pracownicy będą mogli zachować uprawnienia w poprzednim systemie (chyba Ĺźe są one tak niskie, Ĺźe powodowałoby to nadmierne koszty administracyjne) lub przenieść je do innego systemu. Wniosek dotyczy wszystkich dodatkowych systemĂłw emerytalno-rentowych opartych na stosunku pracy, z wyjątkiem francuskiego systemu AGIRC/ARRCO.

Emerytura za granicą

Wielka Brytania

Emerytura rządowa w Wielkiej Brytanii wynosi obecnie maksymalnie 82,05 funta tygodniowo. System zakłada, że pracownicy sami oszczędzają na swoje emerytury, a rządowy zasiłek jest jedynie ich uzupełnieniem. Mieszkańcy UK mogą korzystać z trzech rodzajów emerytury: State Pension (emerytura państwowa), Personal Pension (emerytura prywatna), Company Pension (emerytura firmowa).

Niemcy

Prawo do emerytury nabywa się z chwilą ukończenia 65 lat, zarówno w przypadku mężczyzn, jak i kobiet. Do otrzymania świadczeń emerytalnych w Niemczech konieczne jest wykazanie się 60-miesięcznym stażem opłacania składek.

Wysokość emerytury w przypadku dobrze zarabiających odpowiada mniej więcej wysokości 19 proc. ich ostatnich zarobków.

Agata Pustułka
Źródło: Dziennik Zachodni