ZasobnoĹÄ kont w OFE
OFE KomentarzePrzeĹomowy rok
Rok 2004 byĹ rokiem przeĹomowym, w ktĂłrym wartoĹÄ jednostki rozrachunkowej niektĂłrych OFE podwoiĹa siÄ. Ponadto w tym roku obserwowano znaczny, wynoszÄ cy 14,22 proc. Ĺredni wzrost jednostki rozrachunkowej w stosunku do 2003 roku. Funduszem cechujÄ cym siÄ najwiÄkszÄ wartoĹciÄ jednostki rozrachunkowej w tym roku byĹ OFE ING Nationale-Nederlanden Polska (21,16 zĹ), mimo Ĺźe stopa zwrotu uzyskana w tym roku przez ten fundusz byĹa jednÄ z niĹźszych (13,64 proc.).
W ostatnim z analizowanych lat – 2005 roku – fundusze emerytalne wypracowaĹy stopÄ zwrotu wynoszÄ cÄ 14,99 proc., co oznaczaĹo ĹredniÄ wartoĹÄ jednostki rozrachunkowej na poziomie 23,09 zĹ. Na koniec obserwowanego szeĹcioletniego okresu, najwyĹźszÄ stopÄ zwrotu w wysokoĹci 146,2 proc. wykazaĹ siÄ OFE ING Nationale-Nederlanden Polska, na drugim miejscu znalazĹ siÄ OFE POLSAT, a na trzecim OFE „DOM”. Do 31 grudnia 2005 roku piÄÄ funduszy uzyskaĹo stopÄ zwrotu wyĹźszÄ od Ĺredniej waĹźonej stopy zwrotu, ktĂłra wyniosĹa 130,9 proc. Funduszem o najniĹźszej stopie zwrotu (110 proc.) byĹ OFE Pekao. WartoĹÄ stĂłp zwrotu od poczÄ tku dziaĹalnoĹci funduszy emerytalnych do koĹca 2005 roku zostaĹa przedstawiona na wykresie.
Róşnica pomiÄdzy najwiÄkszÄ a najmniejszÄ wartoĹciÄ stopy zwrotu za rok 2005 wyniosĹa 5,13 proc., przy czym moĹźna zauwaĹźyÄ wzrost dysproporcji w stosunku do 2004 roku – o 0,32 punktu procentowego. Widoczne staje siÄ jednak zjawisko „zmniejszania siÄ” róşnicy w wartoĹciach stĂłp zwrotu na przestrzeni badanych lat. Stopniowa redukcja owej dysproporcji spowodowana byĹa kilkoma czynnikami. PoczÄ tkowo fundusze posiadaĹy stosunkowo niewielki kapitaĹ, a wiÄc mogĹy dowolnie wybieraÄ swoje cele inwestycyjne. W miarÄ wzrostu aktywĂłw zmiany w strukturze portfela inwestycyjnego „przychodziĹy” znacznie wolniej. Kolejnym czynnikiem, wpĹywajÄ cym na mniejsze zróşnicowanie stĂłp zwrotu funduszy byĹo wprowadzenie minimalnej stopy zwrotu, ktĂłrej wartoĹÄ musiaĹy przekroczyÄ stopy zwrotu wypracowane przez poszczegĂłlne OFE, tak aby nie pokrywaÄ niedoboru. Postawienie takich wymagaĹ przez ustawodawcÄ doprowadziĹo do niechÄci ze strony zarzÄ dzajÄ cych aktywami OFE do zbytniego odbiegania od polityki inwestycyjnej konkurentĂłw.
