W miarę upływu lat daje się zauważyć zmniejszanie różnicy w wartościach stóp zwrotu pomiędzy poszczególnymi OFE. Po blisko sześciu latach działalności najwyższą stopę zwrotu wypracowało OFE ING Nationale-Nederlanden Polska.

Analizując wyniki inwestycyjne funduszy emerytalnych najczęściej bierze się pod uwagę takie wskaźniki jak: wartość jednostki rozrachunkowej (WJR), stopę zwrotu danego funduszu oraz średnią ważoną stopę zwrotu dla wszystkich OFE. W dniu rozpoczęcia działalności jednostka rozrachunkowa każdego funduszu emerytalnego wynosiła 10 zł. Na koniec 1999 roku średnia wartość JR wyniosła 11,51 zł (wzrost o 15,10 proc.). Pięć z 21 funduszy działających w tym czasie wypracowało stopy zwrotu wyższe niż średnia. Funduszem, który osiągnął największą wartość jednostki rozrachunkowej 12,5 zł - był OFE Ergo Hestia (obecnie AEGON - przyp. red.).

W 2000 roku JR funduszy wzrosły średnio o 13,03 proc. Największą wartość jednostki rozrachunkowej osiągnął OFE DOM (14,17 zł), jednakże najwyższą stopę zwrotu osiągnął OFE POLSAT (18,39 proc.). Można zaobserwować zwiększającą się różnicę pomiędzy największą a najmniejszą wartością jednostki rozrachunkowej. W pierwszym roku różnica ta wyniosła 0,71 zł, natomiast już w drugim roku działalności funduszy emerytalnych 1,76 zł.