rece111.jpgPani Katarzyna, kiedy opowiada o ojcu, drży.

Jak powie o nim coś niepochlebnego, zaraz się poprawia. No to pomalutku.

Ojciec był mechanikiem i prowadził warsztat. Tak świetnie znał się na mercedesach i volkswagenach, że ludzie z całej Polski do niego przyjeżdżali.

Jak nie naprawiał samochodów, to pieścił swojego “garbusa”. Rocznik 68.

- Kilkanaście lat temu powiedział, że już więcej do pracy nie pójdzie. Zamknął zakład, “garbusa” podarował mojej siostrze. Okazało się jednak, że jest zbyt drogi w eksploatacji, i siostra go oddała. Stoi teraz przed naszym domem. Jak pada, to ojciec wychodzi na balkon i każe mi okrywać go kocem. Mój brat zrobił garbusowi zdjęcie. Jak ojciec umrze, to mu to zdjęcie do trumny włożę, żeby go sobie na tamtym świecie oglądał.

Teraz słówko o mamie, która od zawsze pracowała na dwa etaty.

Na pierwszym była zatrudniona jako żona.

- Tak go przyzwyczaiła, że nawet herbaty nie potrafi sobie zrobić. Ale zawsze był silny i miał swoje zdanie.

Na drugim pracowała jako matka.

- To ona nas wychowywała. Ojciec egzekwował. Jak zeszyt był źle prowadzony, to trzeba go było przepisać.

- Bił?

- Mama rozdawała klapsy, a on - wystarczyło, że spojrzał.

- Bała się go pani?

- Ze mną nie było problemów. Lubiłam się uczyć, czytać. Ale człowiek widział, że lanie może spuścić. Brat oberwał parę razy.

- Pił?

- Lubił sobie popić. A jak popił, to nigdy nie szedł spać i trzeba mu było asystować. Rozmawiać, a w zasadzie słuchać, jak opowiada o dawnych czasach.

Lubiłam tego słuchać, bo jak był trzeźwy, to nigdy nie opowiadał o swoim dzieciństwie.

Strony: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10